Częste pytania

Załóż wygodny, luźny strój i zabierz dotychczasowe wyniki badań (RTG, USG, rezonans), listę przyjmowanych leków oraz spisane objawy i pytania. W dniu wizyty, o ile to możliwe, nie przyjmuj leków przeciwbólowych (mogą maskować ból i utrudnić ocenę) i nie jedz ciężkiego posiłku tuż przed.

Najlepszy jest luźny, przewiewny strój nieograniczający ruchów — dres lub legginsy i koszulka oraz bawełniane skarpetki. Dobierz ubranie do leczonej okolicy, aby terapeuta miał do niej dostęp (np. krótkie spodenki przy kończynach dolnych, dopasowana koszulka przy kręgosłupie).

Zabierz dokumentację medyczną i wyniki badań, listę leków, wygodny strój na zmianę, ręcznik i butelkę wody, a opcjonalnie notatnik na zalecenia.

Zwykle nie jest to konieczne — fizjoterapeuta przeprowadza własne badanie funkcjonalne. Jeśli masz aktualne wyniki obrazowe, zabierz je ze sobą, ponieważ pomagają w ocenie.

Sama wizyta zwykle nie powinna być bolesna — zaczyna się od wywiadu i badania, a techniki dobiera się do tolerancji pacjenta. Niektóre zabiegi (np. terapia tkanek głębokich) mogą dawać przejściowy dyskomfort, o czym terapeuta uprzedza.

Pierwsza wizyta składa się z wywiadu, badania funkcjonalnego i testów, analizy przyczyny dolegliwości oraz postawienia diagnozy fizjoterapeutycznej. Często już na tej wizycie wdrażana jest terapia i zalecane są ćwiczenia do domu.

Zwykle od 30 do 60 minut; czas dobiera się indywidualnie do rodzaju terapii i potrzeb pacjenta.

Przy lekkich dolegliwościach często wystarczają 2–3 sesje, a przy problemach przewlekłych lub po operacji potrzeba ich kilkanaście. Najczęściej spotkania odbywają się 1–3 razy w tygodniu; ostateczną liczbę ustala terapeuta po badaniu.

Tempo poprawy zależy od rodzaju i zaawansowania problemu — od kilku tygodni przy świeżym urazie do kilku miesięcy w stanach przewlekłych lub po operacji. Trwałość efektów w dużej mierze zależy od systematycznego wykonywania ćwiczeń zaleconych do domu.

Osteopatia to metoda terapii manualnej oparta na całościowym (holistycznym) podejściu do ciała, w której terapeuta dłońmi ocenia i pomaga przywrócić prawidłową ruchomość tkanek. W Polsce osteopatą może zostać wyłącznie lekarz lub fizjoterapeuta po dodatkowym, wieloletnim szkoleniu. Osteopatia uzupełnia opiekę medyczną i nie zastępuje diagnostyki lekarskiej.

Fizjoterapia skupia się na przywracaniu funkcji ruchowej (ćwiczenia, fizykoterapia, terapia manualna), a osteopatia stosuje całościowe, manualne podejście do napięć w całym ciele. Przy bólu po przeciążeniu, długim siedzeniu czy nawracającym dyskomforcie pomocna bywa każda z tych ścieżek; po urazie lub upadku najpierw warto wykluczyć złamanie u lekarza. U specjalisty łączącego obie kompetencje terapia dobierana jest indywidualnie.

Fizjoterapeuta to samodzielny zawód medyczny (studia magisterskie, wpis do Krajowego Rejestru Fizjoterapeutów) — diagnozuje i prowadzi terapię, łącząc kinezyterapię, fizykoterapię i terapię manualną. Masażysta wykonuje wyłącznie masaż.

Najczęstsze wskazania to bóle i napięcia mięśniowo-stawowe, bóle kręgosłupa, stany przeciążeniowe i pourazowe oraz napięciowe bóle głowy. Osteopatia bywa stosowana również wspomagająco przy dolegliwościach innych układów. To metoda wspomagająca — nie zastępuje diagnostyki lekarskiej.

Dźwięk podczas manipulacji (technika HVLA) to zjawisko kawitacji w stawie, a nie „nastawianie kości”. Zabieg jest bezpieczny, gdy wykonuje go wykwalifikowany terapeuta po dokładnym badaniu i wykluczeniu przeciwwskazań; nie każda technika jest odpowiednia dla każdego pacjenta.

Techniki stosowane u najmłodszych są bardzo delikatne, o niewielkiej sile nacisku. Osteopatia bywa stosowana wspomagająco m.in. przy kolce, kręczu szyi czy asymetrii ułożeniowej. Stanowi uzupełnienie opieki pediatrycznej — nie zastępuje badań i konsultacji lekarskich.

Tak — czas rozpoczęcia terapii ma znaczenie, a wcześniejsze wdrożenie fizjoterapii zwykle sprzyja lepszym efektom. Fizjoterapia przedoperacyjna (prehabilitacja) poprawia wydolność i przygotowuje do zabiegu, a pooperacyjna wspiera powrót do sprawności. Także „starsze” urazy można skutecznie usprawniać.

To kompleksowe prowadzenie pacjenta przed i po zabiegu: przygotowanie organizmu przed operacją oraz zaplanowana rehabilitacja po niej. W klinice taka ścieżka łączy konsultację specjalisty (ortopeda, neurochirurg) z fizjoterapią w jednym miejscu.

Czas zależy od rodzaju zabiegu, stanu wyjściowego i tempa gojenia — od kilku tygodni do kilku miesięcy systematycznej pracy. Indywidualny plan i przewidywany przebieg ustala terapeuta po badaniu i zapoznaniu się z dokumentacją operacyjną.

Tak — w klinice przyjmują lekarze specjaliści (m.in. ortopeda i neurochirurg), w tym z możliwością badania USG. Dzięki temu diagnostyka, konsultacja i rehabilitacja mogą być prowadzone w jednym miejscu w Makowie Podhalańskim.

To całonocne badanie rejestrujące parametry organizmu podczas snu (m.in. fale mózgowe, oddech, saturację, ruchy ciała). Wykonuje się je w pracowni snu: technik zakłada elektrody i czujniki, a dane rejestrowane są automatycznie przez całą noc. Polisomnografia jest uznawana za złoty standard w diagnostyce obturacyjnego bezdechu sennego.

Przyjedź wieczorem (często ok. 1,5 h przed snem na wywiad i podłączenie czujników), zjedz lekką kolację, unikaj drzemek w ciągu dnia oraz kofeiny i alkoholu, a o przyjmowanych lekach poinformuj personel. Dla komfortu możesz zabrać własną piżamę i poduszkę.

Warto rozważyć badanie przy głośnym chrapaniu z przerwami w oddychaniu, budzeniu się z uczuciem duszności, nadmiernej senności w ciągu dnia, porannych bólach głowy oraz nadciśnieniu opornym na leczenie. Przy takich objawach skonsultuj się z lekarzem, który zdecyduje o diagnostyce.

W Klinice MDWP pełne, całonocne badanie polisomnograficzne w warunkach laboratoryjnych kosztuje 1950 zł i jest dostępne dla dzieci i dorosłych w Makowie Podhalańskim. Diagnostyka bezdechu sennego bywa też refundowana przez NFZ na podstawie skierowania od specjalisty, jednak czas oczekiwania bywa długi.

Na wizytę prywatną skierowanie nie jest wymagane — fizjoterapeuta przeprowadzi własne badanie. Skierowanie jest potrzebne tylko w ramach świadczeń finansowanych przez NFZ.

Rehabilitacja na NFZ jest bezpłatna, ale wymaga skierowania i wiąże się z czasem oczekiwania. Prywatnie nie potrzeba skierowania, dostęp do terminu jest szybki, a terapia bardziej zindywidualizowana i intensywna.

Skierowanie wystawia lekarz POZ (rodzinny) lub specjalista mający umowę z NFZ. Skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne należy zarejestrować w placówce w ciągu 30 dni od jego wystawienia.

Szczegóły dotyczące akceptowanych form płatności oraz wystawiania faktur potwierdzimy przy rejestracji wizyty.

Pełny, aktualny cennik wszystkich usług dostępny jest w zakładce Cennik i obowiązuje od 1 lipca 2025 roku. Przykładowo: osteopatia i terapia manualna 300 zł, fizjoterapia 150–180 zł, konsultacje lekarskie 350–400 zł.

Wizytę zarezerwujesz online przez system rejestracji MedFile lub telefonicznie pod numerem +48 791 505 968. Klinika przyjmuje od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00–18:00.

Klinika MDWP mieści się przy ul. Wolności 96, 34-220 Maków Podhalański (powiat suski, województwo małopolskie). Maków leży ok. 6 km od Suchej Beskidzkiej i ok. 60 km od Krakowa.

Klinika jest czynna od poniedziałku do piątku w godzinach 9:00–18:00.

Tak — część specjalistów (m.in. mgr Patryk Włosiak) prowadzi wizyty również po angielsku.

Część zabiegów ma przeciwwskazania, m.in. ostre stany zapalne i gorączka, niekontrolowane nadciśnienie, zaawansowane choroby serca, aktywna choroba nowotworowa w leczonym obszarze oraz świeże zakrzepy. Kwalifikację zawsze przeprowadza terapeuta na podstawie wywiadu.

Tak — ciąża nie jest bezwzględnym przeciwwskazaniem, a istnieją techniki dedykowane kobietom w ciąży (np. przy bólu kręgosłupa). Przeciwwskazaniem są ciąże zagrożone (krwawienia, przedwczesne skurcze, niewydolność szyjki). Każdorazowo potrzebna jest indywidualna kwalifikacja.

Tak — przejściowy ból, zmęczenie czy bóle mięśniowe (podobne do zakwasów) to częsta i zwykle naturalna reakcja organizmu. Najczęściej nasilenie przypada na 12–24 h po zabiegu i ustępuje w ciągu 1–3 dni. Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają — skontaktuj się z terapeutą.

To specjalistyczna fizjoterapia mięśni dna miednicy — pomaga m.in. przy nietrzymaniu moczu, bólach w obrębie miednicy oraz w przygotowaniu do porodu i po porodzie. Łączy ocenę, techniki manualne, ćwiczenia i edukację pacjentki.